Ik kan me nog heel goed een moment herinneren waarop ik echt dacht van, “wauw, nou dát is de kracht van een digitale wereld.” Dat was toen ik voor het eerst Twilio ontdekte, een bedrijf dat programmeerbare telefonie aanbiedt. Als je klassiek denkt aan telefonie, denk je aan het contract dat je moet afsluiten met Belgacom, de installateur die moet langskomen om de kabel te trekken, en de telefoon die je dan aan het einde van de lijn hebt staan.

Dit was helemaal anders.

Met een klik op de knop had ik een telefoonnummer in Brussel, met een paar elegante toetsenbordaanslagen had ik daar een Pokédex van gemaakt: je kon nu bellen naar dat nummer, een getal intypen en je kreeg een beschrijving van een Pokémon.

Poeffff. Mind = blown.

Telefonie—en je kan trouwens precies hetzelfde doen met brieven schrijven—is iets wat zó traag of analoog of klassiek lijkt. Maar je kan vandaag die “analoge wereld” manipuleren zonder je zetel te verlaten. Denk maar gewoon aan een pakketje bestellen: je zet een hele rollercoaster aan gebeurtenissen in gang; jij bent letterlijk 50 mensen en 22 auto’s en twee boten en een vliegtuig in beweging aan het zetten met een klik op de knop.

We kunnen vandaag niet meer op dezelfde manier werken als gisteren.

De wereld is veranderd. Vooral, de wereld verandert sneller en sneller. Dat betekent dat er elke dag wel iets anders oud wordt.

De digitale wereld geeft ons twee mogelijkheden:

  1. Alle informatie krijgen
  2. Alles doen, en snel

Dat zorgt voor een shift in wat er belangrijk is. Vroeger waren we gefocust op de technische uitvoering en de stappen om iets specifiek te laten gebeuren, maar vandaag verandert dat zo veel en wordt het zo vaak geautomatiseerd, dat het belang verdwijnt.

Je kan het zien als een soort “stapel” van skills: onderaan heb je de meest fundamentele zoals waarneming, gevolgtrekking en je verplaatsen in de fysieke wereld. Bovenaan heb je heel specifieke dingen zoals weten hoe je met PowerPoint mooie slides maken of hoe je kan programmeren in Java.

Die bovenste laag is de oppervlakte, dat is de laag die altijd verandert en aan het shiften is. De laag of de lagen eronder zijn wat ons interesseert, omdat wat we daar leren altijd nuttig zal zijn.

En als je goed kijkt, zal je zien dat in deze digitale wereld juist meer analoge skills waardevol zijn.

Focus

Er is veel te veel, maar om je echte goede werk te doen moet je kunnen de rest van de wereld afsluiten en voor een grote blok tijd aan één onderwerp kunnen werken. Vandaag krijgen kinderen wanneer ze nog kleuter zijn toegang tot iPads, waardoor ze van jongs af aan getraind worden op toestellen en apps die ontworpen zijn om verslavend en afleiden te zijn. Zelfs volwassenen zwichten voor de psychologie die achter sociale media en spelletjes op telefoons zit, en verliezen hun capaciteit om waardevol werk te doen.

Dat allemaal maakt het steeds waardevoller om te kunnen focussen. Dus oefen dat expliciet. Gebruik bijvoorbeeld de Pomodoro-methode: zet een timer van 25 minuten waarbinnen je beslist om één ding te doen. Dan krijg je 5 minuten pauze. Supersimpel, maar het doet wel zijn ding omdat het “nog maar 15 minuten” is en da’s veel gemakkelijker om vol te houden.

Zelfkennis

De meeste mensen laten zich de hele dag overrompelen door nieuwe input. Sociale media, emails, filmpjes, televisie enzovoort. Er is nooit rust om te luisteren naar je eigen lichaam. Dit is geen woo-woo observatie; als je te veel in je hoofd zit en niet kan begrijpen wat en hoe je denkt, ga je gewoon de hele dag gestresseerd zijn.

Maak expliciet tijd voor niets. Om even verveeld te zijn. Om te mediteren. Want als je mediteert, leer je vanop afstand naar je eigen gedachten kijken, zodat je kan beslissen of die gedachten nuttig zijn of niet. Door je eigen gedachten te begrijpen kan je er beter me overweg.

Verhelderen

Als er één kunst is op de werkvloer is het wel dingen duidelijker maken. Hoe vaak gebeurt het wel niet dat mensen naast elkaar spreken? Of details van een opdracht missen? Of een doelloze meeting houden?

Ik ben vaak de persoon die opnieuw en opnieuw en opnieuw zegt, “wacht, waarom doen we dit?” of “wat willen we nu bereiken?” of “is het juist dat we ons nu gaan richten op deze drie dingen?” of die gewoon aan twee mensen in gesprek duidelijk maakt wat de ander bedoelt. Maar daarmee krijg je zó veel meer gedaan. Het gaat vooruit. Je weet wat de bedoeling is en je bent zeker van je stuk.

Nota’s nemen

Laat pen en papier alsjeblieft niet helemaal verdwijnen. Schrijven op papier heeft twee voordelen:

Sociaal. Je toont aan je gesprekspartner dat je volledig gefocust bent op hem of haar, dat er niets anders is om af te leiden. Je telefoon ligt weg, je hebt enkel een leeg blad om alle interessante dingen op te schrijven. Dan geef je nog eens een compliment, want je impliceert dat je gesprekspartner iets interessants heeft te vertellen!

Geheugen. Je onthoudt veel beter wanneer je de handeling hebt gedaan van iets uit te schrijven in plaats van het te typen. Je kan ook lijntjes trekken en hokjes maken en dingen links en rechts zetten en verbinden—op die manier lijkt je papier meer op hoe alles in jouw hoofd werkt en gaat het er ook beter in passen.

Complimenten & Ambities

Het is superjammer maar we hebben veel minder direct contact met mensen dan vroeger. Dus we kunnen minder oefenen om de nuances in gezichtsuitdrukkingen of spraak te begrijpen. Maar juist nu technologie beter wordt, zal het meer eenvoudige taken overnemen waardoor de meer unieke menselijke skills zoals samen denken juist belangrijker worden.

Dus maak tijd zonder telefoon, sluit alle schermen af twee uur voor je gaat slapen, gebruik WhatsApp om af te spreken in plaats van gesprekken te voeren. Dit is iets wat ik heel erg aan mezelf moet zeggen, want ik ben niet echt heel sociaal opgegroeid maar geniet er wel enorm van. Dus daar moet’k mezelf wel in pushen.

Het is met sociale media vandaag zó goedkoop om iets “goed te doen” voor iemand anders. Hoe veel is een hartje waard voor iemand? Twee snelle tikjes op een stuk glas. Da’s toch erg. En dus gaan mensen in het echte leven minder mee bezig zijn want ze hebben het al gezegd via het internet. Niet waar, elk écht compliment dat je kan geven is een meerwaarde voor jouw leven en dat van de mensen rondom jou.

Het tweede dat ik zie is hoe gevoelig mensen worden, omdat het minste slechte overal kan verschijnen op die heilige plaats waar je eigenlijk alsof wil doen dat je wereld perfect is. Dus, eerst, doe niet alsof je wereld perfect is. Okay? Goed, eens je dat hebt kan je beginnen praten over wat je nog verlangt van je leven. Of wat je verlangt van andere mensen. Leg de lat hoger, voor jezelf en voor de mensen rondom jou. We hebben iedereen nodig om standaarden te zetten, willen we deze wereld tot een nieuw niveau tillen. Vind jij dat je goede ideeën hebt? Dan is het je verplichting om die uit te delen.

Je ziet dat een digitale wereld toch wel verdomd analoog kan zijn. En de ironie van de hele zaak is hoe belangrijk analoge dingen worden. Ik hoop dat je één of vijf van deze stappen neemt, vanaf vandaag. Ik zie je in een volgende post.

Leave a Reply